SAILOR JERRY: CADÁVERES TATUADOS, PEARL HARBOR, EVASIÓN FISCAL E UN LEGADO MILLONARIO.

O PRINCIPIO.

Norman Keith Collins, máis coñecido como Sailor Jerry, naceu en Reno, Nevada, en 1911. Inquieto por natureza, pasou parte da súa adolescencia vivindo coa súa familia en California. Ata que, farto de todo, un día escabulliuse nun tren de mercadorías e emprendeu unha aventura para coñecer mundo. Os sucios vagóns de tren converteríanse no seu fogar , e facer autostop sería o seu outro medio de transporte. 

Eran os loucos anos vinte, rematara a Primeira Guerra Mundial e Collins, por casualidade, acabou no Chicago da Lei Seca e de Al Capone. Alí fixo amizade cun home de Alasca chamado "Big Mike" e, grazas a el, coñeceu e mergullouse de cheo no mundo da tatuaxe. Aínda que Samuel O'Reilly xa inventara a máquina de tatuar "moderna" en 1891, adaptando unha patente de Edison xa caducada, foi despois do auxe da Gran Guerra cando o seu uso comercial estoupou, xunto co auxe dos tatuadores e das persoas tatuadas.

PRIMEIRA APROXIMACIÓN: CADÁVERES E VAGABUNDOS ALCOHÓLICOS.

Grazas a unha conexión cun traballador, Norman puido colarse no depósito de cadáveres pola noite e obtivo acceso a innumerables cadáveres que lle servirían de lenzo para a súa primeira incursión na tinta e as agullas. Tamén empregaba vagabundos alcohólicos como cobaias, aos que pagaba con viño malo.

Unha vez que practicara o suficiente, decidiu dar o paso e, entre os 16 e os 19 anos, dedicouse a tatuar cadetes da Academia Naval de Chicago. A súa influencia nel foi tal que en 1930, aos 19 anos, decidiu unirse á Armada, onde pasaría varios anos e entraría en contacto coa cultura chinesa e xaponesa. Esta exposición inicial á cultura oriental, xunto co mundo náutico que o fascinaba, influiría enormemente en toda a súa obra.

Despois do seu tempo na Mariña e xa gañado o alcume de "Mariñeiro", estableceuse en Honolulu, o barrio chinés de Hawai. Alí, continuou tatuando principalmente mariñeiros cuxos barcos atracaban na costa hawaiana e buscaban emocións fortes e prostitutas. Incluso chegou a abrir unha tenda de tatuaxes chamada "Tom & Jerry" con Jerry, un socio chinés.

PEARL HARBOR E A DECLARACIÓN DE GUERRA.

Todo cambiou para el cando, en plena Segunda Guerra Mundial, os xaponeses bombardearon Pearl Harbor o 7 de setembro de 1941. Patriota acérrimo, intentou sen éxito volver alistarse na Armada, pero non puido superar o exame médico debido a unha afección cardíaca. Entón decidiu alistarse na Mariña Mercante. 

O seu tempo na guerra non estivo exento de accións. Os barcos nos que serviu dedicábanse a entregar subministracións aos buques de guerra, e saíu ileso de tres ataques na costa xaponesa. Rematada a Segunda Guerra Mundial, o mariñeiro Jerry regresou a Honolulu, pero todo cambiara. O seu antigo compañeiro Jerry abandonara a illa e os turistas comezaban a chegar en masa. A isto engadíuselle o feito de que Hawai estaba a piques de converterse nun estado de pleno dereito nos Estados Unidos, o que significaba a normalización da recadación de impostos. 

CLANDESTINIDADE E EVOLUCIÓN DO SEU ESTILO

O mariñeiro Jerry, que era o que hoxe chamaríamos un neoliberal, estaba en contra de ter que pagar impostos pola súa arte e decidiu pechar a súa tenda, ou polo menos iso foi o que fixo publicamente, xa que este peche non significaba necesariamente un cesamento da actividade. Simplemente traballaba clandestinamente. Isto continuou durante máis dunha década. Compaxinou os ingresos da súa actividade ilegal con traballo en estaleiros e con visitas guiadas a turistas pola baía. 

Un ano despois de que Hawai fose declarado estado, retomaría os seus negocios legais en 1960 co seu socio Bob Palm. "Hotel Street", o nome do estudo de tatuaxes, permanecería aberto durante un curto período de tempo, xa que Bob foi desterrado da illa por actos "inmorais". Basicamente, Bob era homosexual nunha illa fortemente militarizada. 

Despois disto, estableceríase por si mesmo e comezaría unha nova fase de evolución nos seus deseños. Especializouse en "tatuaxes femininas" ao mesmo tempo que gañaba maior protagonismo pola influencia asiática. Comezou a manter correspondencia con varios mestres da tatuaxe xaponeses, como os lendarios Horiyoshi II e Kazuo Oguri. Grazas aos segredos que compartían entre si, Jerry comezou a revolucionar a tatuaxe estadounidense con técnicas como o sombreado con auga e mesturou perfectamente os dous mundos nun estilo único. Este estilo sería amplamente copiado polos seus contemporáneos. 

Tamén mantivo contacto persoal e por escrito con outros grandes do mundo da tatuaxe: Mike Malone, Zeke Owen e Don "Ed Hardy". Foi precisamente a estes tres tatuadores aos que lles deu a oportunidade de facerse cargo do seu traballo, ofrecéndolles a opción de xestionar a súa tenda despois da súa morte en 1973. 

Como Ed Hardy estaba a estudar no Xapón e Zeke Owen tiña a súa propia tenda, Mike Malone e a súa parella, Shanghai Kate, pagaron a taxa de transferencia de 20.000 dólares. A tenda pasou a chamarse China Sea Tattoo e permaneceu aberta durante 25 anos.

O NACEMENTO DUN NEGOCIO MILLONARIO.

Malone acabaría por converterse en socia de Ed Hardy e, xuntos, en 2003, venderon os dereitos de todo o material relacionado con Sailor Jerry a Gyro Worldwide por 20.000 dólares. Gyro Worldwide, á súa vez, vendeu estes dereitos por unha suma substancial a Grant & Sons, unha empresa dedicada principalmente á venda de bebidas alcohólicas destiladas.

En 2019, a viúva de Sailor Jerry, Louise Collins, demandou a Grant & Sons por usar o nome e os deseños de flash do seu falecido marido nunha bebida alcohólica sen o consentimento da familia. A lei hawaiana esixe que, ao usar o nome dunha persoa específica con fins comerciais, se requira a aprobación desa persoa ou dos membros da súa familia en caso de falecemento.

Ademais, Louise tamén critica e cuestiona se Grant & Sons ten os dereitos sobre todo o traballo de Sailor Jerry, xa que cre que cando a tenda cos orixinais dentro foi vendida a Mike Malone, o dereito de explotar a propiedade intelectual de Sailor Jerry non era implícito.

De calquera xeito, Sailor Jerry tiña unha comprensión moi particular do que debería ser a tatuaxe e todo o que a rodeaba. O seu traballo era a súa forma de protestar e loitar contra as "cabezas cadradas" cuxo único propósito era a uniformidade e atacar a calquera que destacase.

Tiña unha visión romántica do que debería ser o mundo das tatuaxes: algo secreto, hermético, un mundo só accesible para os verdadeiramente interesados. Esta concepción afastaríao publicamente de persoas notables como Bert Grimm e Lyle Turtle. Para Sailor Jerry, non eran máis que aspirantes a estrelas cuxo único desexo era estar no centro de atención dos medios e facerse famosos.

Ademais dos artistas de tatuaxes estrela, odiaba os hippies e os liberais, e nunca bebía alcol, polo que sen dúbida estaría revolvéndose na tumba se soubese que o seu nome e os seus deseños estaban a ser usados para vender ron, zapatillas deportivas ou calquera outro produto a persoas supostamente alternativas.